Investeren in groen, ik zou het ook niet doen

Geld uitgeven aan iets wat niet bestaat, zou u dat doen? Denk het niet. Dat is het probleem van de groene buitenruimte. Die is niet geactiveerd op de balans van de gemeente, maar vraagt wel investeringen en jaarlijks onderhoud. De belangstelling voor de groene buitenruimte op de grond, maar ook aan en op gebouwen groeit hard. We merken het bij Groenkeur aan het toegenomen aantal vragen dat we krijgen over het aanleggen van groene daken en het verbeteren van biodiversiteit door ecologisch beheer. In onze gesprekken met gemeenten komen ook gelijk de bezuinigingen op tafel. Groen kost geld, daar kan op bezuinigd worden. Tijdens de economische crisis is dit ook gebeurd. Het heeft nog jaren geduurd voordat het toen ontstane achterstallige onderhoud was weggewerkt. Gelijktijdig is er de roep om extra investeringen in biodiversiteit, groen bij de voordeur van de burger brengen, ommetjes mogelijk maken, natuurinclusief bouwen etc. Hier is vaak wel weer geld voor te vinden en zijn subsidies te verkrijgen, maar dan wordt wel vergeten om een onderhoudsbudget mee te begroten. 

“In tegenstellig tot andere kapitaalgoederen staat het groen niet op de balans, wordt er niet op afgeschreven en staan er geen baten tegenover. Je stopt dus geld in iets wat je niet hebt. Dan is het toch logisch dat elke euro er één te veel is.” 

Onder het kopje kapitaalgoederen staat bij de gemeentelijke begroting ‘Groen’ vanuit de BBV verplicht genoemd met een investeringsbudget. In tegenstellig tot andere kapitaalgoederen staat het groen niet op de balans, wordt er niet op afgeschreven en staan er geen baten tegenover. Je stopt dus geld in iets wat je niet hebt. Dan is het toch logisch dat elke euro er één te veel is. Nog los van de extra kosten die al gemaakt zijn voor de eikenprocessierups en invasieve exoten. Maar niets is minder waar. Groen draagt bij aan het welzijn van mensen, verstevigt de sociale cohesie in een wijk, verhoogt de waarde van het onroerend goed, daarmee de WOZ-inkomsten, zorgt voor minder druk op de riolering etc. En waar de cijferaars niet mee om kunnen gaan: de waarde van groen, schrijf je niet af, maar schijf je bij. Vanaf de aanleg neemt groen toe in omvang en waarde. Pas als de eindfase in zicht komt, gaat er afgeschreven worden.  

Door met de NEN 2767 conditiemeting de groene buitenruimte in kaart te brengen, vergelijkbaar met de wijze waarop dit gebeurt voor wegen, riolering en kunstwerken is een onderbouwde en realistische inschatting te maken voor een geïntegreerd meerjarenonderhoudsplan (MJOP). Gemeente Amsterdam is hier bijvoorbeeld al heel ver mee. Tot voor kort had Amsterdam een regulier groenbudget beschikbaar en daar moesten ze het mee doen. Nu lopen de groenbeheerders mee in het reguliere budgetproces, sluiten ze aan op investeringsprogramma’s van civiel en kunnen op niveau meepraten over de langetermijninvesteringen in de stad. Zo trekt het investeringsbudget op met de onderhoudsbudgetten; die valkuil is ook gelijk gedicht. Alle reden dus om in de waarde van groen te investeren.  

Groenkeur ontwikkelt een opleiding voor inspecteur NEN 2767 groen om als kwaliteitskeurmerk in de groene buitenruimte een impuls te geven aan de waardevermeerdering van uw groene activa.