De vijf grootste lessen voor een smart city

Van 7 tot en met 10 mei vond in New York City de Smart Cities Conference (SCC) plaats op Pier 36 aan de Hudson Rivier. Meer dan 1300 bezoekers volgden een gevarieerd programma. Keynote sprekers waren onder meer de burgemeesters Bill de Blasio (New York) en Ahmed Aboutaleb (Rotterdam). Mirjam Borsboom, directeur van de Dutch Cycling Embassy leerde er vijf lessen over smart city’s.  

“De week begon goed. Voorafgaand aan het congres, op zondag 6 mei, vond de Five Boro Bike Tour plaats, ’s werelds grootste fietstocht van 64 kilometer met als doel geld in te zamelen voor gratis fietseducatieprogramma’s in de stad. Om met bijna 32.000 andere fietsers dwars door afgezette straten van de Big Apple te mogen fietsen, was een onvergetelijke ervaring. 

Tijdens een welkomstreceptie op het Nederlands Consulaat, op 7 mei, werden al de eerste ervaringen uitgewisseld. Burgemeester Aboutaleb legde in zijn toespraak de nadruk op ‘gezamenlijk optrekken en het bundelen van krachten’. Een mooie link naar de Smart City van de toekomst, want daarin zullen verschillende modaliteiten en partijen moeten werken om steden wereldwijd leefbaar en gezond te houden. De vijf grootste lessen van dit congres zou ik als volgt samenvatten: 

Les 1: Voor iedereen 

De zogenaamde ‘slimme stad’ is een stad die huisvestiging biedt aan alle inwoners van de stad, ongeacht afkomst of inkomen. In deze stad zijn zaken als zorg, werk, educatie en vervoer geregeld en beschikbaar voor iedereen. Deze stad voor iedereen is klaar voor de toekomst wanneer er goede en brede toegankelijkheid is tot internet en als technologieën en innovaties er volop de ruimte krijgen. Diverse sessies verdiepten zich in dit thema, waaronder blockchain technologie, maar ook de Connected Bike kreeg de aandacht. Opvallend was het standpunt van de burgemeester van New York rond dit thema. Hij stelde dat het tijd is dat steden zelf de leiding nemen rond grote en urgente kwesties als klimaatverandering, adaptatie van zelfrijdende voertuigen of toegang tot onderdak, educatie en internet.  

Les 2: Slimme inwoners 

Mijn tweede conclusie is dat een stad een ‘slimme stad’ wordt wanneer de inwoners van de stad ‘slimmer’ worden. Dit kun je stimuleren, onder meer door educatie.  

Les 3: Technologie is middel  

Mijn derde les is dat technologie niet het doel is, maar het middel om een ‘slimme stad’ te worden (en te blijven).  

Les 4: Publiek-privaat Samenwerken 

Een vierde conclusie die duidelijk naar voren kwam is dat je samen met andere expertises moet samenwerken om steden toegankelijk en bereikbaar te maken en te houden. Praktisch kan dit betekenen het oprichten van meer publiek-private samenwerking in diverse branches, met als doel om (noodzakelijke) innovaties te stimuleren. Bedrijven acteren over het algemeen sneller en wendbaarder dan de overheid en dat is precies wat we nodig hebben bij complete en complexe multi-stakeholder-vraagstukken. Sprekende voorbeelden daarvan die in New York naar voren kwamen, zijn Uber en Lyft, die een aanvulling vormen op het huidige openbaar vervoer. Het is aan de overheid om te luisteren naar de inwoners, die volop gebruik maken van deze diensten, om vervolgens het gehele systeem langzaam aan te passen naar de behoefte.  

Les 5: Internationale samenwerking 

Tot slot is internationale samenwerking nodig om barrières te slechten. Dan kan integrale, internationale samenwerking plaatsvinden tussen universiteiten, bedrijven en overheden, om zowel de uitdagingen van de huidige tijd aan te kunnen, als om onze steden gezond, prettig en leefbaar te houden.” 

Met mijn ‘Embassy-collega’s Monique Hendriksen en Ton van Lieshout van LumiGuide, Bas Govers van Goudappel Coffeng en Cynthia Koning van VelopA, werd Nederland tijdens het Smart Cities Congres goed vertegenwoordigd door de Dutch Cycling Embassy. Ook wij werken mee aan smart cities met ons publiek private netwerk voor ‘Sustainable Bicycle Inclusive Mobility’. Hiervoor bundelen we kennis, innovaties en expertise vanuit Nederland Fietsland en delen dit met (fiets)professionals uit de hele wereld.“


Dit artikel verscheen eerder in het magazine Verkeer in Beeld, nr.4 van 2018