Nieuw rapport: Basiskwaliteit Natuur in de bebouwde omgeving

Helaas staat de bebouwde kom als leefgebied voor soorten steeds meer onder druk door habitatverlies, verdichting, verslechtering van bodem- en waterkwaliteit en toenemende verstoringen zoals licht- en geluidsoverlast. Daardoor nemen ook algemene soorten in aantal af. Deze ontwikkelingen hebben niet alleen gevolgen voor de biodiversiteit, maar tasten ook de leefbaarheid, gezondheid en klimaatbestendigheid van onze woonomgeving aan.

Het kennisconsortium Basiskwaliteit Natuur publiceert dit rapport dat gemeenten, provincies en andere gebiedsbeheerders concrete handvatten biedt om de natuurkwaliteit in de bebouwde omgeving te verbeteren. Het rapport, onderdeel van het kennistraject 2024–2028, biedt een maatlat met ecologische condities die essentieel zijn voor het behoud van algemene soorten in steden en dorpen.

De maatlat als leidraad

Centraal in het rapport staat een maatlat die per landschapstype en mate van verstedelijking aangeeft welke condities nodig zijn. Denk aan voldoende onverhard oppervlak, ecologisch beheer, waterkwaliteit en rustzones. De maatlat biedt eerste advieswaarden, zoals 50–65% onverhard oppervlak en minimaal 60% ecologisch beheerd groen, waarmee beheerders gericht kunnen sturen op herstel en behoud van biodiversiteit.

9 landschapstypen

Het rapport maakt onderscheid tussen negen bebouwde landschapstypen, van zeeklei tot löss, en tussen hoog- en laagstedelijke gebieden. Elk type vraagt om maatwerk. Zo zijn in veengebieden waterstructuren cruciaal, terwijl in zandlandschappen juist schrale vegetatie en droge bodems belangrijk zijn. Indicatorsoorten zoals de gierzwaluw, gewone sachembij en veldlathyrus helpen bij het monitoren van de ecologische kwaliteit.

Lees hier het rapport Basiskwaliteit Natuur in de bebouwde omgeving