De toekomstbestendige mobiliteitsaanpak: één aanpak vanuit meerdere perspectieven

Want mobiliteit is een samenspel tussen de verplaatsingen van personen en de infrastructuur waarop ze zich verplaatsen. Het kennen, betrekken en veranderen van reisgedrag van de beoogde doelgroep EN de ruimte en krapte kennen op het infrastructurele netwerk is daarom essentieel bij het oplossen van een mobiliteitsvraagstuk. Pas dan realiseer je een optimale match tussen mobiliteitsvraag en infrastructureel aanbod. Maar hoe kom je tot die optimale match?

De Integrale Mobiliteitsaanpak 

Arane en &Morgen hebben “De Integrale Mobiliteitsaanpak” ontwikkeld; een aanpak die gebaseerd is op de beproefde methoden van de Multimodale Netwerkkaders en de Gedragsaanpak [voor beiden mogelijk een link naar een ander artikel toevoegen]. Het is een integrale aanpak voor mobiliteitsvraagstukken. Door deze aanpak wordt er gezocht naar een optimum tussen mobiliteitsvraag en mobiliteitsaanbod. Oplossingen die elkaar versterken door de combinatie van gedragsinterventies, mobiliteitsmanagement- en verkeersmanagementmaatregelen. Maar ook oplossingen die bedacht en gedragen worden door de toekomstige doelgroep.

Een voorbeeld: de aanpak in praktijk

De gemeente wil een autoluwe gebiedsontwikkeling realiseren. De vraag die de gemeente heeft, is: zijn er aanvullende maatregelen nodig om de mobiliteitsvraag in de toekomst te kunnen faciliteren? De aanpak stelt eerst het gewenste reisgedrag van de toekomstige bewoners vast. En stelt de gewenste netwerkkwaliteit van de benodigde infrastructuur scherp. Het STOMP-principe is een mooi voorbeeld dat zowel ingaat op gewenst reisgedrag als de infrastructurele ruimte voor de verschillende modaliteiten. STOMP staat voor: Stappen, Trappen, OV, Mobiliteitsdiensten en Personenauto.  

Vervolgens wordt de toekomstige mobiliteitsvraag van de toekomstige bewoner geanalyseerd. Wat is de leeftijd, gezinssamenstelling en inkomen van het type mensen dat er in een nieuwe woonwijk komt te wonen, en wat voor mobiliteitswensen en -gedragingen hebben zij?   

De uitkomst hiervan vraagt dus iets aan het netwerk. Als je ver van voorzieningen woont en veel met de auto rijdt, vraagt dit iets anders van het netwerk dan wanneer je in het centrum gaat wonen en alle voorzieningen dichtbij hebt en vooral gebruikmaakt van de fiets of jezelf te voet verplaatst. Daarom worden ook de (multimodale) verkeersnetwerken geanalyseerd. Welke knelpunten zijn er nu, waar is er nog ruimte, en welke ontwikkelingen zijn er totdat de bewoners er komen te wonen?  

Beide analyses maken de ‘ruimtes en kraptes’ inzichtelijk in zowel het reisgedrag (bijvoorbeeld potentie en weerstanden om anders te reizen) als in het verkeersnetwerk (bijvoorbeeld knelpunten en overcapaciteit). Samen met de bewoners gaan we in gesprek over mogelijke oplossingen om de kraptes op te lossen, en waar mogelijk de ruimtes te gebruiken.  

Dit leidt uiteindelijk naar een integrale en gedragen set aan maatregelen met gedragsinterventies, verkeersmanagementoplossingen en waar nodig netwerkaanpassingen. Met als resultaat toekomstbestendige mobiliteit!