Niet-sporters niet alleen in aandachtswijken maar ook elders

Het onderzoek toont aan dat sportdeelname in deze wijken niet significant lager is dan in andere wijken, hoewel bewoners daar minder vaak wandelen en fietsen.

Niet sporters wonen verspreid over wijken

Een opvallende bevinding is dat de meeste niet-sporters verspreid over verschillende wijken wonen, en niet geconcentreerd zijn in lage-SES-wijken. In deze wijken wonen wel vaker mensen met een migratieachtergrond en een laag inkomen, die over het algemeen minder sporten. Tegelijkertijd trekken lage huren en woonlasten veel jonge, sportieve mensen aan, wat de sportdeelname in deze wijken positief beïnvloedt.

Verschillen bij opleidingsniveau

Het factsheet van de Kennisbank Sport en Bewegen ondersteunt deze bevindingen en benadrukt dat sport en bewegen essentieel zijn voor de gezondheid en sociale cohesie. Echter, er zijn aanzienlijke verschillen in sportdeelname tussen hoger- en lageropgeleiden. Mensen met een lagere opleiding of inkomen hebben vaak een slechtere gezondheid en bewegen minder. Dit onderstreept de noodzaak voor een breder sportbeleid dat niet alleen focust op lage-SES-wijken, maar ook andere kwetsbare groepen bereikt.

Vroeg beginnen loont

Daarnaast wijst het factsheet op de gezondheidsrisico's van sport, zoals blessures en het gebruik van prestatieverhogende middelen. Ondanks deze risico's wegen de voordelen van sport en bewegen zwaarder. Vroeg beginnen met sporten heeft langdurige positieve effecten op de gezondheid.

Het Mulier Instituut roept beleidsmakers op om bij het stimuleren van sportdeelname verder te kijken dan alleen lage-SES-wijken. Een integrale aanpak, die rekening houdt met de diverse woonomstandigheden en sociaaleconomische achtergronden van niet-sporters, is noodzakelijk om een gezonde en actieve samenleving te bevorderen.